بدون شرح

نفس بکش و باش که لبخندت راز بقای خوشبختی من است

شعر های که گفتم درد فراق بود که ناله سر ندهم گرنه من کجا و

شعر و شاعری کجا...

کسی که به دل نشست بودنش مقدسه

حتی اگر نبینمش نفس کشیدنش بسه

بخدا عاجزم که از حسم رو بگم.

بی ریاح و اغراق ساده و بی تکلف؛ دوست دارم...

دوست داشتن به تعداد دفعات گفتن نیست حسی است که بی کلام نیز باید لمس شود.

به خدا می سپارمت، خداحافظ

موضوعات مرتبط: دل نوشته شخصی